Ziekte van Bechterew
De ziekte van Bechterew, ook wel spondylitis ankylopoëtica genoemd, is een auto-immuunziekte. Het afweersysteem dat normaal het lichaam beschermt tegen onder andere infecties keert zich bij een auto-immuunziekte tegen delen van het eigen lichaam. Bij de ziekte van Bechterew kan dat tot gevolg hebben dat de gewrichten van de wervelkolom en het bekken ontstoken raken. Periodes waarin men weinig klachten heeft, worden afgewisseld met periodes waarin de gewrichten sterk ontstoken zijn.
De ontstekingen kunnen beschadiging van de wervelkolom veroorzaken; hierdoor kan de wervelkolom uiteindelijk verstijven. De ziekte van Bechterew komt voor bij 2 op de 1.000 mensen. De oorzaak van het ontstaan van de ziekte is nog onbekend, maar soms speelt erfelijke aanleg een rol. De ziekte gaat zelden vanzelf over, maar met medicijnen kunnen de klachten redelijk onder controle worden gehouden.
Symptomen
Veel voorkomende klachten van de ziekte van Bechterew zijn vermoeidheid, lage rugpijn en ochtendstijfheid. Deze worden veroorzaakt door de ontsteking van de gewrichten van de wervelkolom en het bekken. Daarnaast zijn de gewrichten met name 's nachts gevoelig, is de beweging beperkt en kan men last van hebben van pijn in de billen en bovenbenen. Andere lichamelijke klachten die men kan hebben zijn:
vermoeidheid, oogontsteking, peesontstekingen en moeilijk kunnen ademen.
Behandeling
Er zijn verschillende soorten medicijnen die worden voorgeschreven voor de behandeling van de ziekte van Bechterew. Omdat geen van deze middelen alle symptomen bestrijdt wordt er vaak een combinatie van verschillende medicijnen voorgeschreven.
De medicijnen kunnen in de volgende groepen worden verdeeld:
- Pijnstillers zorgen voor minder pijn.
- Ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID's) verminderen de pijn en zorgen ook dat de ontsteking afneemt.
- Corticosteroïden (bijnierschorshormonen) onderdrukken de ontsteking, waardoor de pijn vermindert en er minder zwelling optreedt in de gewrichten. Corticosteroïden kunnen ook plaatselijk d.m.v. een injectie worden toegediend.
- Langwerkende antireumatische geneesmiddelen hebben tot doel de chronische ontstekingsreactie af te remmen. Deze groep medicijnen vermindert de activiteit van de ziekte, zodat schade aan de gewrichten beperkt kan worden. Het duurt in het algemeen enkele weken tot maanden voordat deze middelen werken.
Helaas geven bovengenoemde middelen niet altijd het gewenste resultaat, ofwel op de pijn, ofwel op de gewrichtsschade die door de ziekte wordt aangericht. Biologicals zoals de TNF-antagonisten bieden hiervoor een nieuwe mogelijkheid.
- TNF-antagonisten zijn geneesmiddelen die in het laboratorium gemaakt worden. Deze geneesmiddelen bestaan uit nagemaakt menselijk eiwit. Tumor Necrose Factor (TNF) is een ontstekingseiwit dat van nature in kleine hoeveelheden in het lichaam aanwezig is. Bij de ziekte van Bechterew is er teveel TNF (Tumor Necrose Factor) in het lichaam waardoor er ontstekingen ontstaan. TNF-antagonisten zorgen ervoor dat het teveel aan TNF wordt weggevangen.